Doel van de pilot
Met Thuis voor Noordje hebben negen regio’s in Noord-Holland de handen ineen geslagen om jongeren binnen hun vertrouwde omgeving zo goed mogelijk te ondersteunen. Geen lappendeken van afzonderlijke projecten en voorzieningen meer, maar samenwerken aan een praktijk waarin jongeren niet telkens opnieuw hoeven te beginnen.
Thuis voor Noordje is een initiatief dat in 2020 vanuit het Bovenregionale Expertisenetwerk Jeugd Noord-Holland is gestart om een belangrijk doel te bereiken: geen enkele jeugdige meer gesloten plaatsen, niet binnen Noord-Holland en ook niet daarbuiten. Het is onderdeel van een bredere samenwerking waarin jeugdhulpregio’s, grote zorgaanbieders, jeugdbeschermingsorganisaties en samenwerkingsverbanden in het onderwijs samen optrekken.
Deze samenwerking ontstond vanuit de overtuiging dat iedere jongere recht heeft op een veilige, vertrouwde omgeving om in op te groeien – het liefst thuis of zo dicht mogelijk bij huis. Een jongere moet, waar mogelijk, op de eigen school kunnen blijven of in elk geval contact houden met die school. Het principe van onvoorwaardelijkheid speelt daarbij een belangrijke rol: jongeren met complexe problemen mogen niet steeds worden doorgeplaatst van de ene hulpvorm naar de andere. In plaats daarvan zoeken de betrokken organisaties samen naar blijvende oplossingen, ook als dat lastig is.
Ondersteuning in de vertrouwde omgeving
Vaak wordt er gedacht: de jongere heeft een specifieke setting nodig, of de juiste hulp kan niet geboden worden bij ons, legt Frans Jordaan (directeur-bestuurder van SWV VO Amstelland en de Meerlanden) uit tijdens een interview over Thuis voor Noordje. Institutiedenken noemt hij dat. “Dus dan zie je in een verklarende analyse staan: dit kind vereist een LVB-aanpak”, vult Thessa Mous (directeur Jeugd & Gezin en klinisch psycholoog bij GGZ Noord-Holland-Noord) aan. “De de omslag die we nu proberen te maken is: wat is dat nou eigenlijk? Welke aanpak heeft dit kind nou écht nodig?” In plaats van het kind te verplaatsen naar een andere setting, wil Thuis voor Noordje dat er in zulke gevallen bekeken wordt wat er gedaan kan worden om het kind juist binnen de eigen setting de juiste ondersteuning te bieden.
Leidende principes
De samenwerking begon met het opstellen van een aantal leidende principes, zoals ontwikkelingsgericht werken, onvoorwaardelijkheid en vertragen en verdragen: niet meteen ingrijpen of doorplaatsen, maar eerst goed begrijpen wat er aan de hand is en samen een plan maken.
De leidende principes zijn niet alleen een richtlijn op papier, maar ook een manier om elkaar in de praktijk te blijven bevragen. “Elke keer helpen die leidende principes om het inhoudelijke verhaal goed te vertellen”, vertelt regioadviseur Chantal van Liefland, “maar ook om elkaar steeds te blijven uitdagen en te blijven bevragen, te blijven toetsen of we ook daadwerkelijk doen wat we met elkaar afgesproken hebben.”