Een plekje aan de grote tafel

De grote en de kleine tafel

De lampen gedimd, fonkelende kerstlichtjes, de warme geur van – is het kaneel? – uit de keuken. Iedereen schuift aan. De volwassenen aan de grote tafel, de kinderen aan de kleine. Iets lager, plastic tafelkleed, geen kaarsen natuurlijk, frietjes. Want dat vinden alle kinderen lekker.

Die verdeeldheid aan tafel lijkt onschuldig, maar in de jeugdhulp en het onderwijs zien we een vergelijkbare scheiding terug. Aan de grote tafel worden de plannen gemaakt, de besluiten genomen en de toekomst besproken. Aan de kleine tafel wordt in spanning gewacht. Wat krijg ik dit jaar op m’n bordje? Weer friet, omdat alle kinderen dat lekker vinden?

In dit bijzondere filmpje vertelt Sanne Dierick, projectleider van ExpEx Midden-Holland en ervaringsdeskundige, hoe het voelt om aan de kleine tafel te zitten. Hoe graag ze soms had willen aanschuiven bij de volwassenen. Niet omdat ze geen hulp wilde of het beter wist, maar om simpelweg te kunnen zeggen: “Ik hou eigenlijk niet van frietjes. Ik hou van lasagne.”

We werken aan een toekomst waarin het welzijn van jongeren voorop staat. Een tafel waar iedereen mag aanschuiven, waar niet over jongeren gepraat wordt, maar met hen. Waar niemand hoeft te schreeuwen om gehoord te worden. Waar we bespreken wat er wél kan, als lasagne deze keer niet op het menu staat. Waar we iemands bordje niet zomaar volscheppen, maar samen kiezen wat erop komt.